Κυριακή, 24 Νοεμβρίου 2013

Run - away train





ΕΡΕΙΠΙΑ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΟΜΙΧΛΗ



Τα ερείπια μου καπνίζουν από αγάπες καμένες μέχρι το μεδούλι της ψυχής

Χαμένη σ’ ένα χαμένο κόσμο, χαμένα αναζητώ μέσα στη λήθη του πόνου



Ένα αντίο και αγκαλιές από απραγματοποίητες συναντήσεις

Μια κεραία στο βάθος μα χωρίς ηλεκτρικό, πώς να εκπέμψει κανείς σήματα μοναξιάς;



Με κάποιο τρόπο χρειάζομαι να πάω κάπου, έστω κι αν είναι διαδρομή χωρίς επιστροφή.

Με κάποιο τρόπο, τον ήλιο να αντικρύσω κι ας είναι η περίεργη ματιά μου να καεί.








Κουράστηκα, καταλαβαίνεις, χαμένη σ’ ‘ένα χαμένο κόσμο, χαμένα να αναζητώ σήματα φωτιάς και συμπαράστασης.

Κάπου την πυξίδα έχασα, κάπως τα λόγια που δε μέτρησα, κάπου οι φόβοι που ‘ γίναν πιο δυνατοί και από σένα. Τον εαυτό μου έχασα και δεν τον βρίσκω πουθενά.



Μέσα σε σοκάκια, ανάμεσα σε γκρίζους ανθρώπους, σε στοιχειωμένα σπίτια, όσο κι αν έψαξα, τίποτα

Σε ένα βλέμμα αντανακλάστηκα και ευθύς ο καθρέφτης έσπασε σε  χίλια κομμάτια.



Χιλιάδες μικρά ασύμμετρα κομμάτια, πώς να τα ξανά κολλήσω , καταλαβαίνεις

Είναι μικρά και είμαι τυφλή







 


Κάπου, κάποτε, στο βάθος των σκέψεων μου,

Ένα φοβερό θεριό, μια πελώρια οπτασία

Το θάρρος μου κράτησε και από τότε δεν το ξανάδα



Κάπου, κάπως, κάποτε, η καρδιά φυλακίστηκε μες σε δωμάτιο

Από λογική και σκόνη

Σκόνη που αφήνουν τα λαβωμένα από τον ανθρώπινο χρόνο αισθήματα.

Ένα χαμόγελο και ένα σου χάδι….κορνίζα έγιναν και έπειτα τι ;



Τα ερείπια  μου σφυρίζουν από αθετημένες υποσχέσεις

Ποια γλυκιά ανασαιμιά  θα αποκαλύψει τα χνάρια τους, ποια ψυχή της  μόνης της ζωής το ταξίδιον,  βουβά θα ακολουθήσει ;



Τα ερείπια μου ξεψυχάνε από βαρύγκομους αναστεναγμούς και κατακόκκινους πόθους



Σιωπή μες στη σιωπή  και εγώ ανάμεσα τους βαριανασαίνω



Πώς να καταλάβεις ;
 

Σάββατο, 19 Οκτωβρίου 2013

Ειμαρμένη, ο Λόγος του Κόσμου


Ειμαρμένη, ο Λόγος του Κόσμου. Η λέξη προκύπτει από το αρχαίο ρήμα μείρομαι, που σημαίνει λαμβάνω σε διαμοιρασμό το μερίδιο μου. Ειμαρμένη είναι το πεπρωμένο, το αναπόφευκτο, που πολύ συχνά ταυτίζεται με την Ανάγκη σε έναν Κόσμο συνύπαρξης θεών και ανθρώπων, ο οποίος διέπεται από αυστηρή νομοτέλεια. Η Ειμαρμένη αποτελεί το καθορισθέν υπό της Μοίρας, τον «Λόγο του Κόσμου». "Νίκησα; Νικήθηκα; Τούτο μονάχα ξέρω: είμαι γεμάτος πληγές και στέκομαι όρθιος."
Ν. Καζαντζάκης

Βροχή



Κουβαλώ το αιώνιο πένθος

Για την βροχή που κράτησαν φυλακισμένη τα σύννεφα

Και ποτέ της δεν λύτρωσε τις αιχμηρές γωνίες των κυνικών γνωστικών



Είναι η γνώση πως δεν ακολούθησες την φυσική τάξη των πραγμάτων

Και τώρα απέμεινες μοναχός να αναπολείς τη  μελωδία που ποτέ δεν τραγούδησες.



Κάποια αξία θα έχει και αυτό

Μέχρι τότε, ας μεθύσουμε με λογική και γνώση

Όντας στεγνοί. 






Τετάρτη, 6 Μαρτίου 2013

Αποκαμωμένη,,,,



Για το όνειρο που χάθηκε, το όνειρο που πέθανε





Στην μνήμη του Λιάκου που μας άφησε τόσο νωρίς και τόσο άδικα. Ο κόσμος είναι πιο άσχημος χωρίς την δική σου παρουσία.

Πέμπτη, 21 Φεβρουαρίου 2013

"ΔΕΝΤΡΟ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΗ"




ΑΝ ΕΚΑΝΑ ΛΑΘΗ ΜΕ ΡΩΤΑΣ;..
ΣΩΡΟ..

ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΟΥ,ΟΜΩΣ
ΔΕΝ ΤΗΝ ΕΚΛΕΙΣΑ
ΣΕ ΜΠΟΥΚΑΛΙ..
ΜΕ ΕΝΑ ΜΗΝΥΜΑ ΜΕΣΑ ..!

ΤΗΝ ΑΠΛΩΣΑ ΣΤΗΝ ΘΑΛΑΣΣΑ ,
ΚΑΙ ΠΑΙΞΑΜΕ ΠΑΡΕΑ ΜΕ ΤΑ ΚΥΜΜΑΤΑ..

ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΘΑΛΛΑΣΟΠΝΙΓΟΤΑΝΕ..
ΜΑΖΙ ΤΗΣ ΕΓΩ ,
ΕΚΕΙ ,
ΜΕ ΠΕΙΣΜΑ ΚΕΡΑΤΕΝΙΟ..!

ΑΝ ΕΚΑΝΑ ΛΑΘΗ ΜΕ ΡΩΤΑΣ;
ΕΚΑΝΑ..

ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΟΥ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΤΗΝ ΑΦΗΣΑ..
ΔΕΝ ΤΗΝ ΑΠΟΣΤΕΙΡΩΣΑ..

ΔΕΝ ΤΗΝ ΚΡΕΜΑΣΑ ΜΕ ΕΝΑ ΚΑΡΦΙ,
ΣΤΟΝ ΤΟΙΧΟ
ΣΑΝ ΠΙΝΑΚΑ ΤΟΥ ΜΙΡΟ..
ΝΑ ΤΗΝ ΧΑΖΕΥΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΚΑΝΑΠΕ..
ΟΧΙ,ΟΧΙ..!!

ΤΗΝ ΕΒΑΛΑ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΑ ΣΚΕΠΑΣΜΑΤΑ,
ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΤΟΥ ΟΚΤΩΜΒΡΗ,
ΚΑΙ ΕΚΕΙ ΤΗΣ ΕΙΠΑ ΝΑ ΠΑΨΕΙ ΝΑ ΦΟΒΑΤΑΙ..
ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΕΛΕΙΩΜΟ Η ΟΜΟΡΦΙΑ ΤΗΣ!!

ΑΝ ΕΚΑΝΑ ΛΑΘΗ;;
ΜΑΛΛΟΝ ..
ΘΑ ΕΚΑΝΑ.

ΤΑ ΦΟΡΤΩΣΑ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΗ ΤΗΣ ΟΜΩΣ..!
ΚΑΙ ΝΑ!
ΕΑΝ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΝΑ ΤΗΝ ΔΕΙΣ..

ΕΝΑ ΔΕΝΤΡΟ ΕΧΕΙ ΦΥΤΡΩΣΕΙ ΕΚΕΙ ΠΑΝΩ..!!


(MAXATMA)

Δως' μου ένα σύννεφο να περπατώ...

και εγώ θα αντέχω να αντικρύζω το πικρό χαμόγελο του δελινού
που φωτίζει πάνω στο χωρισμό μας και σε αλαργινά ταξίδια 
με όνειρα που ξεθύμαναν, πνοές θα χαρίζει σε ξεψυχισμένες ελπίδες....


Μακριά, πολύ μακριά πάλι είμαι...





Away From My Land



Κανονικά αυτό δεν είναι τραγούδι καλωσορίσματος, αλλά ..είπαμε, δεν ακολουθώ ποτέ την πεπατημένη..Ιδίως όταν βρίσκομαι μακριά από την δική μου χώρα, ενώ η βροχή ασθμαίνει πάνω μου ατελείωτα. Καλησπέρα και....

Welcome to my land..